- reset +
Home

AB-top

Wat is Atheïsme Wat maakt Atheïsme positief Wat maakt Religie negatief Wat maakte religie populair Religie en schuldgevoel Drie soorten Atheïsme

 

Drie soorten Atheïsten

 

Atheïsten zijn ruwweg in te delen in drie groepen. Absolute atheïsten, relatieve atheïsten en religiante atheïsten.

 

1: Absolute atheïsten: Dit zijn atheïsten, die iedere vorm van godsdienst afwijzen en zeker als basis voor de moraal, de samenleving en bijvoorbeeld het onderwijs. In het denken van de absolute atheïst is altijd het wetenschappelijk-rationele de voornaamste basis. Dat wil overigens niet zeggen, dat absolute atheïsten geen emoties kennen. Integendeel; men kent wel degelijk emoties, maar men beschrijft die emoties meer vanuit de psychologie dan vanuit een god.

 

2: Relatieve atheïsten: Bestaan uit 'ietsisten' (de term is van Plasterk) en agnosten.

Ietsisten zijn atheïsten, die van zichzelf zeggen, dat ze niet in god geloven, maar ze denken wel "dat-er-iets-is". Eigenlijk is dit een contradictie: Er is geen god, maar een beetje wel. Het is net zoiets als "een beetje zwanger". De relatieve atheïst bevindt zich in een soort tussenstadium tussen religie en atheïsme. De meeste relatieve atheïsten ontwikkelen zich op den duur tot absolute atheïsten.

Agnosten zeggen, dat ze het niet weten. Ook zij laten de kerk in het midden en vallen dus onder de relatieve atheïsten.

 

3: Religiante atheïsten: Dit zijn atheïsten, die eigenlijk net zo gelovig zijn als christenen, moslims of joden, maar ze aanbidden geen god, maar een levend mens: Hitler, Marx, Stalin, Mao of wie dan ook. Ze zijn in deze aanbidding minstens zo fanatiek als de fundamentalisten van de drie grote wereld-godsdiensten. En ze zijn in hun handelen minstens zo gevaarlijk. Het is nog maar de vraag welk denkstelsel de meeste mensen heeft omgebracht: De christenen of de socialisten ? Miljoenen, nee tientallen miljoenen zijn om het leven gebracht, omdat ze niet "recht genoeg in de socialistische leer" waren. Alleen al uit naam van het Stalin-socialisme zijn er 60 miljoen mensen vermoord. Ook bij deze atheïsten zie je, net als bij de religianten een opzij zetten van het redelijk redeneren: Alles moet wijken voor de ideologie. Alles, wat te maken heeft met moraal, wordt van de officiële partij-ideologie afgeleid en er is geen enkel respect voor het individu als zodanig. Pim Fortuyn sprak niet voor niets van de 'linkse kerk'.

Eigenlijk zijn religiante atheïsten net zo gelovig als religianten. Ze zijn in ieder geval net zo gevaarlijk.

 

Een goed voorbeeld van een relatieve atheïst was Xenophanes, een van de pre-socratische filosofen. Hij twijfelde eraan, of de regenboog door een god werd gemaakt. Hij veronderstelde, dat het de weerskaatsing van de zon was op de regen. De intellectuele Griek prefereerde natuurlijk een rationele verklaring boven een godsdienstige. Het geestelijk nivo, dat hij hiermee uitstraalde is bijna ontroerend, gezien het feit, dat hij dit ongeveer een half millenium voor christus al zei; een periode die door en door religieus was.

Een tweede voorbeeld van een relatieve atheïst is Spinoza. Waarom Spinoza als relatieve atheïst gezien moet worden, komen we elders op site op terug. Spinoza zag zichzelf niet als atheïst. Hij vond zichzelf uiterst vroom, maar door zijn tijdgenoten werd hij wel als atheïst gezien. "Spinozisme" heeft zelfs gedurende lange tijd in Europa een ongunstuge klank gehad (Israel).

Xenophanes en Spinoza waren eigenlijk relatieve atheïsten, zonder dat ze het wisten, omdat zelfs zij zich niet een wereld zonder godsdienst konden voorstellen. Ze waren "atheïst avant la lettre".